Biezonder

Na de afschuwelijke gebeurtenissen van gisteren in onze hoofdstad, wil ik jullie vandaag even opvrolijken met een persoonlijk klein gelukje. Samen met een collega ging ik de uitdaging aan een leren tas te maken. Het begon met het volgen van een workshop waar we eerst leder leerden naaien met de hand. Dat doe je op een speciale manier, namelijk met een naald aan beide draaduiteinden. Wij zagen het echter niet zitten om een hele tas met de hand te naaien. Ook aan zichtbare naden deden we liever niet mee. Eigenlijk komt het erop neer dat wij zo'n beetje onze eigen weg gingen en elk op eigen houtje ons eigenste exemplaar in elkaar staken. De collega, die een opleiding plastische kunsten genoot, tekende zelf haar ontwerp. Ik begon aan een eigen ontwerp, maar wegens te tijdrovend, gooide ik alle prototypes in de vuilbak en baseerde ik me op een patroon van een handtas van  een vriendin . De collega en ik houden allebei van een nette afwerking en omdat we de tas ook graag veelvuldi...

Ik hou van snelle recepten. Ingrediënten nemen, roeren, bakken, klaar. Zoiets. Vroeger stond er in de verpakking van het bladerdeeg van "Marc Payot" een snel en lekker receptje voor een appeltaart. Met de verandering bij Colruyt naar 1 huismerk, verdween blijkbaar ook dit receptje uit de binnenkant van de bladerdeegjes... Gelukkig vond ik het nog ergens op het wereldwijde web, want deze taart is zo snel klaar en zo lekker, dat ik ze nooit meer mag vergeten. Mocht je nog ergens een paar half vergane appels liggen hebben of van die heerlijke boscopen, zet je dan maar recht in je zetel. Dit is een toppertje! Appelflantaart NODIG: uitgerold blader- of kruimeldeeg 3 eieren 2,5 dl melk 4 el suiker 3 el gezeefde bloem een 4-tal appels ZO MAAK JE HET: Leg het uitgerolde deeg in een ronde taartvorm. Prik er gaatjes in met een vork en snij het overtollige papier weg zodat het niet aanbrandt in de oven. Schil de appels en leg ze dakpansgewijs in schijfjes op h...

Ook de voorbije tijd deed ik mijn best om de beste quotes van Florian zo goed mogelijk bij te houden. Lees je even mee? "Mijn hart bloedt!", nadat hij een hele tijd geweend heeft omdat hij zijn teen tegen de openslaande deur stootte. Hij had goed geluisterd naar mij toen ik tegen iemand zei dat mijn hart bloedde omdat Pepijn zijn laatste dagen in de chrèche deed! "Mama, daar zijn platterijtjes in, he!", toen hij het spelletje Connecto ging spelen. Florian wrijft bij het slaapwelkusje door mijn haar. Ik zeg: "Stop er maar mee want je doet mijn haar in de war." Hij: "In welke war?" "Mama, wanneer ga jij nog eens een baby krijgen?" - Ik antwoord dat ik niet denk dat ik nog een baby ga krijgen. "Maar ik wil zo graag met 3 zijn, ik wil dat we een baby'tje hebben" - Ik geef ongeveer hetzelfde antwoord als na vraag 1. "Mama, als je heel veel eet, ga je dan een baby krijgen?' Ik: "Je hebt toch te veel keuze a...

Een tijdje geleden kwam ik via Facebook in contact met Yvette. Zij heeft in Nederland een gezellige stoffenwinkel en verkoopt haar stoffen ook online . Omdat ze haar stoffen een beetje wil promoten, werd ik opgenomen in haar gezellige testgroepje. Ze stuurde me enkele leuke stofjes op en de eerste die ik onder de schaar nam, is een zomertricot met haaien op . De oudste zoon begint zo zijn eisen te stellen en wilde een trui met een rits . Ik kan niet ontkennen dat dat erg handig is, zo'n truien worden hier eigenlijk heel vaak gedragen. Ik ging op zoek naar een ander modelletje (kwestie van de uitdaging aan te gaan) en vond een patroon in een Ottobre van 2013. Een strookzak, dat zag ik wel zitten want nog nooit gemaakt. Aanpassingen aan het patroon: Ik nam maat 116, maar verlengde voor- en achterpand tot de lengte van maat 122. De zoomboord maakte ik niet uit ribtricot maar uit de sweatstof zelf. Daarvoor mat ik de omtrek na van voor- en achterpand samen, en maakte ik ...

Enkele maanden geleden kocht een collega per ongeluk de Knippie in plaats van de Knip. Zij is gezegend met volwassen kinderen, dus veel kon ze er niet mee doen. Daarom belandde het tijdschrift bij mij. Ik was het door de maanden heen een beetje vergeten, maar ontdekte er recent een parel van een jongenssweater in. Zo eentje met een gezellige sjaalkraag. Het stofje kocht ik eerder bij de uitverkoop van Liesellove en zoonlief ging akkoord met stof én model. Voor de zekerheid nam ik toch maar zijn maten, want hij groeit enorm snel de laatste maanden. Ik nam maat 116 en verlengde het lijfje nog met 2 cm (vaag herinnerde ik me dat Knippie breed en kort tailleert). De zoom en mouwen werkte ik af met een boord uit dezelfde stof, ik had geen zin in tweelingstiksels omdat die altijd zo snel knappen bij mijn jong geweld. Kleding moet trek- en sleurproof zijn, want "zachtjesaan", dat kennen ze hier niet! Met de sjaalkraag wist ik het heel even niet, maar deze uitleg hielp me op...

Enkele weken geleden kocht ik 2 paneeltjes van Bambiblauw , je kent ze wel, die met de dieren. Omdat ik nooit zo gehaast toesla als er een nieuwe collectie uitkomt, was ik heel blij dat ik deze (uit de vorige collectie Happy Nature 2) aan de helft van de prijs vond in de solden. Bij aankoop zag ik niet dat het ging om een klein paneel, maar niet getreurd: we willen hier toch beginnen aan de zomercollectie en een t-shirt dat zou wel lukken. Ik wou liefst iets anders maken dan een gewoon t-shirt en daarom viel mijn oog op de Charlie van Zonen09 . Een passessie later wist ik dat ik - hoera! - aan "patroonrecyclage" kon doen: een 110 zou het worden voor mijn (kleine & tengere!) bijna driejarige. Qua stof was het erg nipt, ik moest de zoomboord een 2de keer knippen omdat er blijkbaar niet zo veel rek zit op de stof, en dat lukte maar nét! Aan de armboorden moest ik ook nogal trekken bij het bevestigen, jammer genoeg kan je dat een beetje zien. Balen dat ik geen stof mee...

Terwijl ik op skivakantie was, vernam ik via IG en FB dat mijn Lorajurk bij de foto's stond in de nieuwste editie van La Maison Victor . Dat betekende natuurlijk dat ik na onze thuiskomst zo snel ik kon naar de winkel holde om het tijdschrift te kopen. Voor 1 keer deed ik dat zelfs blindelings - al lette ik er natuurlijk wel op dat ik geen Franse editie meenam! Dat er altijd heel ijverige naaidames zijn die snel de nieuwste modelletjes uitproberen, was ook deze keer superhandig. Je krijgt meer inspiratie van het zien van andere realisaties en vaak zijn deze nog leuker dan het origineel in het boekje. De FB-groep "Creaties uit LMV" bevestigde het gevoel dat ik al had toen ik het model in het tijdschrift zag: het Kyotojurkje is een kleedje voor mij! Ik had eindelijk een bestemming gevonden voor een coupon die ik 5 jaar geleden kocht bij Fragile. At last! Vorig weekend was ik enkele dagen alleen met de kinderen, dus waagde ik het erop het eerste stuk van 2016 te naaie...