vrijdag 26 augustus 2016

Pepijns 5

De zomervakantie loopt op haar einde, 2 leuke maanden waarin we veel tijd doorbrachten met onze kindjes. Ze speelden, maakten ruzie en taterden wat af!

Hoogtijd dus voor een nieuwe initiatie in de kindertaal van de driejarige zoon.
  • Aan tafel aten we peultjes, hetgeen dan ook het gespreksonderwerp was. Reactie van Pepijn: "Peultjes uit mijn oren???". Geen idee vanwaar die associatie komt!
  • In de zee zwemmen krabbetjes. Pepijn vond ergens tussen zijn speelgoed een krab voor in bad en riep uit: "Kijk mama, een krabber gevonden!".
  • "Bananen zijn verwelkt, he, mama!", wijzend naar de net iets te rijpe bananen in onze fruitschaal.
  • "een kemeer" is een meneer 
  • Oma heeft een "klikkerbaan" (knikkerbaan) en in Pepijns bed liggen veel "kluffels".
  • Mama maakte in de vakantie "pluimenconfituur" (van "Jantje zag eens pluimen hangen"...)
  • Pepijn was enkele dagen geleden zeer verontwaardigd dat ik zijn uitroep "Ikke een dullbozer gezien op straat!", niet onmiddellijk begreep :o)

zaterdag 6 augustus 2016

Makkelijk maxi!

In het begin van de zomer ontving ik van Droomstoffen een nieuw stapeltje teststofjes. Omdat de 2 andere stofjes eerder winterkleuren hebben, begon ik met het stofje dat ik voor mezelf wilde gebruiken.

Op foto dacht ik dat het om een stofje ging waaruit ik een truitje zou kunnen maken, maar toen ik de zending aan kreeg, veranderde ik dat plan. Deze stof valt heerlijk door en is daardoor ideaal voor een maxirok!

Stof: Droomstoffen


Miss Wobie gaf al het voorbeeld en ik volgde haar (of beter: ik deed haar schaamteloos na!). Ik had via Pinterest een Franse tuto gevonden voor een rok die niet te veel fronst aan de taille, want dat vind ik niet zo mooi. Ik wilde een tamelijk recht ogende rok.

Aangezien mijn stof geen 1m50 breed was (maar wel 1m30), moest ik deze tutorial alsnog overboord gooien en paste ik het patroon aan aan de lap die ik voor me had.

Mijn stof was een gebreide, licht rekbare en soepel vallende polyester, maar ongetwijfeld kan je deze rok ook maken in een aangenaam katoen- of viscosetricot.

Hieronder leg ik uit hoe ik mijn eigen patroon maakte. Wil je zelf ook aan de slag gaan, laat dan zeker niet na je heupomtrek te meten zodat je niet voor verrassingen komt te staan bij de eerste pasbeurt (mijn heupomtrek is 98 cm).

Maxirok: Hoe maak je het patroon?





Hoe zet je de rok in elkaar?
  • Leg voor- en achterpand met de goede kanten op elkaar en naai de zijnaden.
  • Neem de tailleband en leg deze met de korte zijden op elkaar (goede kant tegen goede kant). Stik de korte zijde dicht.
  • Knip een elastiek van 3 cm breed op de gewenste lengte en sluit deze door de uiteinden op elkaar te leggen met een lichte overlapping.
  • Vouw de tailleband in de lengte dubbel en leg de elastiek erin (deze is een beetje korter dan de tailleband!). Sluit de open rand van de tailleband met je overlock of met een zigzagsteek van je gewone naaimachine. Let op dat je de elastiek niet meestikt.
  • Leg de tailleband op de bovenrand van de rok, goede kanten op elkaar en stik de tailleband vast aan de rok. Als je een overlock hebt, kan je dit heel snel en netjes doen.
  • Pas de rok en knip de zoom op de gewenste lengte. Werk de zoom af met een omslag van 2 cm en je tweelingnaald. Heb je deze niet, gebruik dan een (driestaps-)zigzagsteek.
Bij Emma & Mona vind je een met foto's geïllustreerd stappenplan voor de tailleband, mocht mijn verhaal niet duidelijk zijn.

Maak je een rok volgens deze uitleg? Deel hem dan op Instagram en tag @biekep_biezonder of plaats hem op mijn Facebookpagina!

woensdag 3 augustus 2016

Cameoplezier

De afgelopen weken ging ik meermaals aan de slag met mijn Cameo. Voor jullie volgt hier een kort overzichtje.

In de maand juni kwam het verjaardagsfeestjescircuit op gang bij de oudste zoon. Hij mocht naar 2 feestjes gaan en nam telkens een leeskussen mee voor de jarige Jacob(a).
De uitleg voor het leeskussen vind je hier. De namen sneed ik uit flockfolie en streek ik erop tijdens het maakproces.

Bolletjesstof: Daaidieka
Autostof: gekregen van een vriendin
Flexfolie: De Banier (denk ik!)
Bolletjesstof: Berger Brussel (denk ik!)
Uiltjesstof: Markt Maastricht
Flexfolie: De Banier (denk ik!)
Voor een andere jarige maakte ik dit leuke shirtje:

flexfolie bij Feeërieke
Voor we op reis naar Frankrijk vertrokken, kregen we bericht van de vakantiecoördinator dat we een superheldenkostuum in onze koffers moesten steken. Daarom maakte ik voor de kinderen deze grappige t-shirts. Het snijbestand van Spiderman kan je gratis downloaden op de blog van Feeërieke.

Electric flexfolie bij Feeërieke


Flexfolie bij Feeërieke

Vandaag leukte ik een sweater op voor een lieve vriendin die een extraatje verdiende. De koperkleurige electric flex vind ik hier supermooi voor grote meisjes, het geeft dat tikje glamour waar wij dames wel fan van zijn! Vriendin E liet al weten dat haar dochter van 12 stikjaloers is, hihi.

Electric flex bij Feeërieke
Tot slot maakte ik voor de oudste zoon, die 5 jaar werd tijdens onze reis, een werktuigengordel. Zo hoeft hij niet steeds een "werkbroek" te dragen als hij een klusje wil uitvoeren ;o) De (Engelstalige) werkwijze vond ik op deze blog. Ik gebruikte een oude jeans van de man des huizes, stevige stof en dus handig gerecykleerd! Op de zakjes streek ik een werktuigje zodat het geheel wat blitser oogt.

Beige canvas: gerecyckleerd van een oude jeans
Sluitingen: Fourniturenkraam Voddekensmarkt Halle
Flexfolie bij Feeërieke
Bij de volgende creasessie kruip ik weer achter mijn naaimachine, want zo te zien mogen we al aan de herfstkleren beginnen ;o)
Wat doe jij op regenachtige zomerdagen als vandaag en gisteren?

maandag 25 juli 2016

Gehaakt: Frieda Flamingo

In mei werden we uitgenodigd op het afscheidsfeestje van Frank en Free, twee crèmes van kerels die recent uitweken naar Frankrijk om er in de Loirevallei hun eigen b&b uit te baten.

De kamers werden alle ingekleed in een dierenthema. Toen ik zag dat ze een flamingokamer hadden, smeedde ik het plan de flamingo uit het boekje van Vanessa Mooncie te haken. Een pracht van een dier, maar ook wel een hoop werk. Alles ging lekker vooruit, tot ik aan de staartveren moest beginnen. Tellen, sukkelen, fouten in de beschrijving, vergelijken met de teltekening... Lang verhaal kort: het haken van de staart sleepte weken aan en geraakte niet af tegen het afscheidsfeestje.

Gelukkig had ik nog een waterkaraf in thema achter de hand zodat ik niet met lege handen moest aankomen. De gehaakte versie werd een verrassing voor bij ons bezoek aan La Ménagerie.

Dat betekende wel dat ik begin juli voor een deadline stond: de flamingo moest klaar zijn voor we op reis vertrokken. Ik deed een klein effortke en kijk: het resultaat mag gezien worden, al zeg ik het zelf.

Het was het werk het meer dan waard, want Frieda krijgt nu onderdak in de meest gezellige b&b van heel Frankrijk. Ik twijfel er niet aan dat onze vriendjes haar even goed in de watten gaan leggen als ze ons de afgelopen week in de watten legden (maar daarover meer in een aparte blogpost)!








dinsdag 5 juli 2016

Origami kussens

Zondag gaf een van mijn besties een heus tuinfeest omdat ze 40 jaar werd. Uiteraard wilde ik origineel uit de hoek komen met mijn cadeautje, want iets zelfgemaakts geven is toch zo veel leuker?!

Ik besloot te gaan voor een setje kussens. Zelfgenaaid, uiteraard.

In de lokale stoffenwinkel vond ik een mooi lapje net-niet-wit canvas, ideaal voor decoratieve doeleinden. Wit of beige is nooit fout, dacht ik, en ik had ook nog het idee deze kussens op te leuken met wat bling-bling flexfolie.

De kussens waren in een avond klaar. Ik deed dit eerder al en volgde toen de instructies van deze mevrouw voor de blinde ritsen. Buiten het feit dat de stof vreselijk rafelde en ik dit echt moest tegengaan met een zigzagsteek, was dit een makkie.

Het flexfolie bestelde ik ruim op tijd via het internet. Dacht ik. Intussen heb ik het nog steeds niet, al werd het ruim 1 week geleden verstuurd. Driewerf awoe voor Bpost!
Gelukkig was daar facebook to the rescue en vond ik iemand in mijn regio die een beetje van haar flexfolie wilde doorverkopen.

Ik maakte 3 figuurtjes in de nu zo trendy origamistijl. Het resultaat vind ik eerlijk gezegd zelf meer dan geslaagd! De vriendin was er keiblij mee en stuurde me daags nadien een foto van de kussens die nu in haar zetel liggen te prijken! Leuk toch?!

Stof: Sammtex Halle
Flexfolie: een buurtbewoonster




Mocht je ook een Cameo hebben, vind je hier het bestand met de 3 figuurtjes.

Laat me weten wat je ermee deed via facebook of IG! Ik ben alvast benieuwd!

donderdag 30 juni 2016

De handtas die zomaar in mijn voorraden lag!

Eerder maakte ik al eens een tas van gerecykleerd leder. Sinds ik ze maakte, heb ik ze bijna niet meer uitgedaan, zo'n heerlijk model is het. Net het goede formaat, niet te sportief en ook niet te chique, mijn e-reader, gsm en portefeuille passen er perfect in. Zo verkopen ze ze niet in de winkel!
Ik baseerde me op de Marsha Bag van I Think Sew, maar wijzigde wel een paar kleinigheden.

Ik wist dat ik ergens diep onder in mijn stoffenvoorraden een coupon geelgroen nepleder had liggen die ik een jaar of 5 geleden op de kop tikte (voor 8 euro - de prijs hing er nog aan). Op het eerste zicht (5 jaar geleden dus) twijfelde ik aan de kleur, maar nu ik de lap opnieuw in handen nam, wist ik: dit is tassenmateriaal! Er waren nog maar 2 hoekjes uitgesneden (die ik gebruikte voor deze leather sweater).

Ik maakte er een punt van dat ik voor deze tas niets in de winkel zou gaan bijkopen. Gelukkig vond ik nog een leuke fuchsia rits en een bijpassend bloemenstofje voor de voering. D-ringen recupereerde ik van een riem van zoonlief. Hij was erg verbaasd over het feit dat ik die zomaar kapot ging snijden. "Maar dan heb ik geen riem meer!" Mijn zalvende antwoord "Als je echt een riem nodig hebt, dan kopen we er een veel betere en mooiere voor jou!", kon hem gelukkig geruststellen!

En zo gebeurde het dat ik een tas maakte die eigenlijk zomaar in mijn voorraadkasten lag. Ik moest ze  alleen nog in elkaar zetten. Wie weet wat voor schatten er hier nog in de kasten schuilen?!

Nepleer: Max Bloch St-Pieters-Leeuw
Bloemetjesstof: Markt Maastricht
Rits: Veritas - D-ringen: gerecyKleerd

donderdag 23 juni 2016

Overheerlijke aardbeien- of rabarbercrisp van Anna Jones

Een tijd geleden ontdekte ik het geweldige kookboek "Een nieuwe kijk op eten" van Anna Jones.

Toen ik vorige maand heerlijke bio-aardbeien was gaan plukken bij Biobees in Groot-Bijgaarden, zocht ik iets lekkers dat ik kon maken, naast de gebruikelijke aardbeienconfituur. Acht kilogram aardbeien is immers een hoop om met 4 op te eten!

Het boek van Anna Jones lag nog steeds in mijn keuken en gelukkig maar, want deed ik me daar een ontdekking, zeg!

Anna maakt met aardbeien een "crisp". Dat is zoveel als de Amerikaanse versie van de bij ons beter gekende "crumble". Zoals zij het presenteert, is het zelfs glutenvrij en, zoals het een crumble betaamt, in geen tijd klaar.

Ik maakte dit dessert ook al enkele keren met rabarber, maar deed dan wel 1 el suiker meer op het fruit alvorens ik het deeg erover zwierde.

Om duimen en vingers af te likken, zeg dat ik het gezegd heb. Met toestemming van de uitgever geef ik jullie hieronder het recept.

Voel je trouwens vrij om het fruit te vervangen door ander fruit als perziken, peren of pruimen.

Aardbeiencrisp met maanzaad, recept van Anna Jones
(Een nieuwe kijk op eten)

Wat heb je nodig? (voor 4 personen)

800 g ontkroonde aardbeien, doormidden of in vieren
100 g ruwe rietsuiker, plus 3 eetlepels
geraspte schil van 1 citroen zonder waslaag
merg uit 1 vanillestokje
100 g gemalen amandelen
100 g havermout
2 eetl maanzaad (die liet ik weg wegens niet in huis)
geraspte schil van 1 sinaasappel zonder waslaag (liet ik ook weg om dezelfde reden)
100 g koude boter of kokosolie

Aan de slag!

  1. Verhit de oven tot 200°C.
  2. Verdeel de aardbeien in een ovenschaal met 3 el suiker, citroenrasp en vanillemerg.
  3. Vermeng de gemalen amandelen, havermout, maanzaad en de rest van de suiker in een kom en voeg de sinaasappelrasp toe.
  4. Breek de boter in stukjes en doe ze in de kom of giet de kokosolie erover, wrijf met de vingertoppen alles door elkaar en til het mengsel tussen de vingers omhoog om er wat lucht in te brengen. Zodra het eruitziet als fijn broodkruim en er geen grote klonten inzitten, is het klaar.
  5. Strooi het mengsel in een dikke laag over de aardbeien en zet de schaal 25 minuten in de hete oven tot de bovenlaag goudbruin is en de aardbeien gekrompen en aan de buitenkant gekaramelliseerd zijn.
  6. Ik serveer hier graag een flinke lepel kokosyoghurt bij, maar slagroom, ijs of custardvla is ook heerlijk. (Ik at het gewoon lauw, zonder extra's!)
Heb je interesse gekregen in het boek?
Dit zijn de gegevens:
Anna Jones - Een nieuwe kijk op eten
Fontaine uitgevers
€29,95 - 352 pag.
ISBN  9789059565371
Fotografie: Brian Ferry

Heb je het recept uitgeprobeerd? Ik ben benieuwd wat jij ervan vond! Post hieronder je reactie of deel je foto op Instagram en tag @biekep_biezonder .

dinsdag 14 juni 2016

Juliasweater voor grote meisjes

Tijdens het weekend van 1 mei ging ik op weekend met vriendin E. Wij leerden elkaar kennen toen we vele jaren geleden samen naailes volgden.

Ik blogde al enkele stukken die ik daar naaide, maar viel een beetje stil door de drukte op school en thuis.

Zoals jullie eerder lazen, maakte ik daar ook wat dingen voor mezelf. Aangezien het op dat moment maar niet wilde zomeren (en nog steeds niet!), stak ik voor het eerst een Juliasweater van Compagnie M in elkaar. Dat is die beroemde trui met de aangeknipte mouw, mocht je dit nog niet weten.

Ik had een stofje van een goede 1m30 waaruit ik mijn exemplaar wilde krijgen. Boorden en kraag moesten uit dezelfde stof, kwestie van geen accenten te leggen op plaatsen die daar niet om vragen.
Vooral deze puzzel slorpte veel tijd op! Eens het patroon geknipt was, stak de trui in een spreekwoordelijke wip in elkaar. Het grappige kraagje vroeg wel wat precisiewerk, maar moeilijk was het zeker niet.

De mouwen verbreedde ik lichtjes omdat ik op sociale media las dat die vrij smal zijn. Ik hou er wel van mijn mouwen te kunnen opstropen als ik het te warm krijg. Daarom tekende ik er aan boven- en onderkant 1 cm bij. Ook de mouwboorden kregen diezelfde extra centimeters.

Ik meet 1m73 en eigenlijk is de lengte van de trui prima. Alleen kruipt hij een beetje naar boven tijdens het dragen, wat vast te maken heeft met de smallere zoomboord.
Volgende keer zal ik die dan ook wat breder maken en wellicht verleng ik de trui voor alle zekerheid ook nog met een centimeter of 3. 

Van het stofje blijft geen lapje meer over: driewerf hoera, want ik ben Marie Kondo aan het lezen en binnenkort sla ik aan het opruimen!

Stof: Tricot Lillestof bij Fino in fondo
Patroon: Juliasweater van Compagnie M


Kijk hoe de print doorloopt van kraag naar voorpand!

maandag 30 mei 2016

Pret met de cameo: glasetsen

Miss Wobie demonstreerde het al op haar blog: glasetsen is een superleuke techniek om een origineel cadeautje te maken. Je kan dit, als je secuur kan werken, vrij eenvoudig doen met een snijplotter.

Met het oog op moederdag verzamelde ik al het nodige materiaal. Ik deed een rondje Ikea en Hema en bestelde een en ander bij Feeërieke.

Bij Hema kocht ik glazen bewaarpotten met een houten deksel. Na wat gevloek en gesukkel omdat ik een veel te complexe tekening had gekozen in de Silhouette design store, bleek het allemaal een maat voor niks, want de etspasta had geen enkel effect op deze soort glas. Blijkbaar zijn deze potten van gehard glas gemaakt. Door het afspoelen van de etspasta onder de kraan, was ook mijn sjabloon helemaal kapot. Niks aan te doen. Gek genoeg kon ik na het verwijderen van het vinyl, wel nog de contouren zien van mijn tekening. Daarom besloot ik erover te gaan met porseleinstiften. De grote zoon drong erop aan het geheel in te kleuren en zo geschiedde.

Hetzelfde verhaal gold voor de waterkaraf van Ikea. Gelukkig koos ik daar voor een simpeler patroon en was het sjabloon nog intact na het verwijderen van de etspasta. Zo kon ik het nog netjes inkleuren met de porseleinstiften! De karaf ging naar onze (flamingogekke) vrienden F & F die binnenkort definitief naar Frankrijk verhuizen waar ze hun eigen B&B zullen uitbaten. Wie weet komt ze wel terecht in hun flamingokamer!

Ik was bang om deze af te bakken in de oven (om te fixeren), maar het bleek geen enkel probleem, we hielden het schervenvrij!

Van de bewaarpotten heb ik geen foto, want oma kreeg ze dezelfde dag nog mee voor haar moedertjesdag. Ze was er alvast blij mee en ze mogen mee naar het appartement aan zee om er gevuld te worden met suiker en bloem.

De waterglazen van Ikea kon ik zonder problemen etsen (oef!). Ik koos tekeningen van retrobloemen uit de Silhouette online store en fikste het geheel terwijl mijn kinderen televisiegewijs van hun schooldagje bekwamen (we moeten daar niet onnozel over doen).

Deze glazenset gaat naar de andere oma (mijn eigen mama). Ik neem aan dat ze niet in de krochten van haar servieskast gaan belanden, maar geregeld gebruikt zullen worden. Ik stelde namelijk recent eens vast dat ze niet zoveel glazen meer in haar kast had staan. Nietwaar, mama? ;o)

Foto's maken van glazen, 't was niet zo gemakkelijk. Ik behielp me met gekleurd papier zodat jullie mee kunnen kijken naar het resultaat!


Glazen: Ikea
Sjabloon: Silhouette design store

Glazen Ikea
Sjabloon: Silhouette design store

Glazen karaf: Ikea
BewarenBewarenBewarenBewaren

woensdag 18 mei 2016

Te mooi om in te slapen: t-shirt met gecombineerde mouwinzet

Ik was op zoek naar een leuk patroon van een kindershirt dat toch eens een nieuwe uitdaging kon betekenen.
In één van de laatste Ottobre's die ik vastnam, vond ik het: een tof t-shirt dat een combinatie maakt van een gewone mouw vooraan met een raglanmouw achteraan.

De stof kreeg ik van Yvette van Droomstoffen en ik vertelde haar dat het een pyjamashirt zou worden. Nu het t-shirt echter klaar is, vinden zowel de zoon als ikzelf dat het te leuk is om in te slapen. Daarom wordt het nu gedragen als stoere zomeroutfit!

Op de markt van Maastricht kocht ik zwarte tricot en die combineerde ik met de politiestof. Ik had nooit gedacht dat ik ooit zwart zou gebruiken voor mijn kroost, maar kijk, never say never!

Het patroon was even makkelijk als elk ander t-shirt en zat in een uur of 2 in elkaar.

Patroon: Ottobre 3/2015 "Be Positive" (model 17), mt 116
Stof: bedrukte tricot bij Droomstoffen, effen tricot op de
markt van Maastricht